ჰოლანდიის კლიმატის შეთანხმების და მისი მიზნების გააზრება
ბოლო კვირების განმავლობაში კლიმატის შეთანხმება ძალიან განხილვის თემაა. თუმცა, ბევრისთვის გაუგებარია, რას გულისხმობს კლიმატის შეთანხმება. ყველაფერი პარიზის კლიმატის შეთანხმებით დაიწყო. ეს არის შეთანხმება მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყანას შორის კლიმატის ცვლილების შეჩერებისა და გლობალური დათბობის შეზღუდვის შესახებ. ეს შეთანხმება 2020 წელს შევა ძალაში. პარიზის კლიმატის შეთანხმების მიზნების მისაღწევად, გარკვეული შეთანხმებები უნდა დაიდო ნიდერლანდებში. ეს შეთანხმებები ჩაიწერება ჰოლანდიის კლიმატის შეთანხმებაში.
ჰოლანდიის კლიმატის შეთანხმების მთავარი მიზანია 2030 წლისთვის ნიდერლანდებში თითქმის ორმოცდაათი პროცენტით ნაკლები სათბურის გაზების გამოყოფა, ვიდრე ჩვენ გამოვუშვით 1990 წელს. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმობა CO2-ის ემისიის შემცირებას. კლიმატის შეთანხმების განხორციელებაში სხვადასხვა მხარეა ჩართული. ეს ეხება, მაგალითად, სამთავრობო ორგანოებს, პროფკავშირებს და გარემოსდაცვით ორგანიზაციებს. ეს მხარეები იყოფა სხვადასხვა სექტორულ ცხრილებზე, კერძოდ ელექტროენერგიაზე, ურბანიზებულ გარემოზე, მრეწველობაზე, სოფლის მეურნეობაზე და მიწათსარგებლობაზე და მობილურობაზე.
Paris კლიმატის შეთანხმება
პარიზის კლიმატის შეთანხმებიდან გამომდინარე მიზნების მისაღწევად საჭიროა გარკვეული ზომების მიღება. ცხადია, რომ ასეთი ღონისძიებები ხარჯებთან იქნება დაკავშირებული. პრინციპი მდგომარეობს იმაში, რომ გადასვლა CO2-ის ნაკლებ ემისიაზე უნდა დარჩეს შესაძლებელი და ხელმისაწვდომი ყველასთვის. ხარჯები უნდა გადანაწილდეს სამართლიანად, რათა შენარჩუნდეს განსახორციელებელი ზომების მხარდაჭერა. თითოეულ სექტორულ ცხრილს მიენიჭა დავალება დაზოგოს რამდენიმე ტონა CO2.
საბოლოოდ, ამან უნდა გამოიწვიოს ეროვნული კლიმატის შეთანხმება. ამ დროისთვის შედგენილია დროებითი კლიმატის შეთანხმება. თუმცა, ყველა მხარე, რომელიც მოლაპარაკებებში იყო ჩართული, ამჟამად არ აქვს ამ შეთანხმების ხელმოწერის სურვილი. სხვათა შორის, არაერთი გარემოსდაცვითი ორგანიზაცია და ჰოლანდიური FNV არ ეთანხმება კლიმატის დროებით შეთანხმებაში დადგენილ შეთანხმებებს. ეს უკმაყოფილება ძირითადად ეხება მრეწველობის დარგობრივი ცხრილის წინადადებებს.
ზემოაღნიშნული ორგანიზაციების აზრით, ბიზნეს სექტორი უფრო მკაცრად უნდა გაუმკლავდეს პრობლემებს, რა თქმა უნდა, იმიტომ, რომ მრეწველობის სექტორი პასუხისმგებელია სათბურის გაზების ემისიების დიდ ნაწილზე. ამ მომენტში რიგითი მოქალაქე უფრო მეტად დადგებოდა ხარჯებისა და შედეგების წინაშე, ვიდრე ინდუსტრია. ორგანიზაციები, რომლებიც უარს ამბობენ ხელმოწერაზე, ამიტომ არ ეთანხმებიან შემოთავაზებულ ზომებს. თუ დროებითი შეთანხმება არ შეიცვლება, ყველა ორგანიზაცია არ მოაწერს ხელს საბოლოო შეთანხმებას.
უფრო მეტიც, დროებითი კლიმატის შეთანხმებიდან შემოთავაზებული ზომები ჯერ კიდევ გასათვალისწინებელია და ჰოლანდიის სენატსა და წარმომადგენელთა პალატას ჯერ კიდევ უნდა შეთანხმდნენ შეთავაზებულ შეთანხმებაზე. აქედან გამომდინარე, ნათელია, რომ ხანგრძლივი მოლაპარაკებები კლიმატთან დაკავშირებით შეთანხმება ჯერ არ მიგვიყვანს დამაკმაყოფილებელ შედეგამდე და რომ გარკვეული პერიოდი კლიმატის შესახებ შეთანხმების მიღწევამდე შეიძლება კიდევ გაგრძელდეს.
